21 Ocak 2014 Salı

Yasal olarak zorunlu olmadığım kimseyi sevmiyorum.



Kendime mi benzetiyorum, babama mı,
hatırlamadığım dedeme mi, çevremdeki erkeklerden biri.
Ama kim, bilemiyorum. Çok seviyorum.

Squidward gibi. O benim kesin.

Bir köpek var, ona çok ama çok üzülüyorum. Birbirimizle olan iletişimimizden çok katmanlı dünyevi açıklamalar, insanlık halleri ve türevleri, kısa öyküler, göz kırpıştırışlarda kaçırdıklarımızı filan anlatmak istiyorum ama odaklanamıyorum.

Sıkıcıyım.

Köpek metafor değil, Diyojen de.

Sıkıcı değilim.